شهد گل چگونه تولید میشود؟

شهد گل چگونه تولید می شود

شهد گل حاوی آب و قند است که این دو ماده بسته به نوع گیاه و عوامل محیطی مثل دمای هوا، رطوبت، نوع خاک و …. به نسبت های متفاوت در شهد وجود دارند. بافت های گیاهی از تجمع قند برخوردار هستند، در زمانی که شرایط مناسب باشد، به خصوص در جریان رشد گیاه، آب از طریق ریشه بالا آمده و به سمت قسمت های انتهای گیاه (مانند اندام گل ها) می رود، در این هنگام و در طول مسیر خود، این قند را حل می کند، در ادامه، غدد گیاه وارد عمل می شوند و شیره را ترشح می کنند.

وجود بیشتر این غده ها به صورت برجستگی در داخل گل ها خود نمایی می کند، ولی در خارج از گل ها و زیر برگ ها نیز به چشم می خورند، این غده ها دارای مجراهای گوناگونی هستند که از هر مجرا قطره کوچکی ترشح شده و در مجموع در سطح غده، مقداری شیره انباشته  می شود.

چگونگی ترشح شهد گل و تبدیل آن به عسل طبیعی

زنبورها در جریان ملاقات گل ها و گرده افشانی آنها، شهد فوق را توسط خرطوم خود مکیده و در داخل چینه دان یا عسل دان (عسل دان یا پیش معده، یکی از اندام زنبور عسل است که قبل از معده قرار گرفته و توسط دریچه ای به معده اتصال می یابد) ذخیره می نماید، هر زنبوری روزانه برای جمع آوری شهد گل ها بطور متوسط ۱۰ مرتبه از کندو خارج می شود. کارشناسان بر این باورند که یک کلنی قوی و پر جمعیت می تواند در طول روز ۱۰/۱۵ کیلو شهد جمع آوری کند.

وزن متوسط یک محموله شهد که برای زنبور قابل حمل است، حدود ۴۰ میلی گرم است و بزرگترین محموله شهد به اندازه ۷۰ میلی گرم مشاهده شده است. زنبور آورنده شهد زمانی که وارد کندو می شود، در صورتی که جریان شهد کم باشد در بین سایر زنبورها حرکت کرده و آن را بین آنها تقسیم می کند، اما در زمان زیاد بودن منبع شهد، حرکاتی رقص مانند کرده و اطلاعات مختلفی را در مورد منبع غذا و مکان آن در اختیار زنبوران قرار می دهد. برای تبدیل شهد به عسل، رخ دادن یک سری فعل و انفعالات فیزیکی و شیمیایی نیاز است، شهد گل ها حاوی مقادیری از قند مرکب ساکارز است که به وسیله، آنزیم انورتاز که در در دستگاه گوارش زنبور تولید می شود و به آن اضافه می شود،  شکسته شده و به قندهای گلوکز و فروکتوز تبدیل می شود.

ترشح شهد گل چگونه است؟

در ادامه

زنبور کارگر که وظیفه تبدیل شهد به عسل طبیعی را بر عهده دارد، پس از تحویل گرفتن شهد از زنبور حامل آن، به گوشه ای رفته و شروع به انجام  فعالیت های فیزیکی مربوطه به روی آن می کند، طوری که با باز و بسته کردن آرواره و خرطوم خود مرتباً شهد را به جلو و عقب می برد تا زمانی که آب اضافی آن تبخیر شده و تبدیل به عسل شود، زنبورهای دیگر نیز با بال زدن در کندو و سطح شان به منظور تهویه هوای کندو، در انجام بهتر و کامل تر این فرایند، نقش دارند. جالب است بدانید زنبوران عسل برای جمع کردن ۱ کیلو گرم عسل، مسافتی به اندازه ۴ برابر کره زمین را طی می کنند و در این میان به حدود ۱۰ میلیون گل سر می زنند.

در میان گیاهان مختلف، صدها نوع گیاه وجود دارد که از گل آنها شهد ترشح می شود ولی تعداد مشخصی از این گل ها می توانند به قدر کافی شهد ترشح کرده و این ماده خام را برای زنبوران عسل فراهم کنند. این گیاهان را اصطلاحاٌ گیاهان شهد زا می نامند.

عوامل تاثیرگذار در تولید شهد

زمان

زمان نقش مهمی در ترشح شهد گل دارد. در بیشتر مواقع به نظر می رسد که بهترین زمان، پیش از ظهر و یا اواخر بعد از ظهر باشد.

رطوبت خاک

رطوبت خاک به طور مستقیم روی تولید شهد تأثیر می گذارد. زیرا ریشه های گیاه باید آب را از زمین بگیرند و سپس قندهای موجود در بافت های گیاهی را در آن حل کرده و شهد را به وجود بیاورند. بنابراین، اگر زمینی بیش از حد خشک باشد، فرایند تولید شهد در آن کند صورت می گیرد. وضعیت مناسب هنگامی است که پس از باران هوایی گرم، خشک و آفتابی در جریان باشد. در این حالت، خاک که توسط باران خیس شده است، رطوبت خود را از طریق این کانال های شهد که به وسیله خورشید فعال می شوند، در هوا پخش می کند. گاهی اوقات در تابستان، تنها یک رگبار شدید می تواند باعث شود تا گیاهان، شهد فراوانی را فردای آن روز که خورشید تابش شدیدی دارد، تولید کنند.

پیشنهاد می کنیم این مطلب زنبور عسل چگونه عسل تولید می کند؟ را مطالعه فرمایید.

انواع گل ها از جهت موقعیت قرار گرفتن شهد

گل ها از نظر وضعیت قرار گرفتن شهد، چهار گروه را تشکیل می دهند:

دسته اول

گل هایی که دسترسی به شهدشان به راحت ترین شکل ممکن صورت می گیرد. شهد این گروه از گل ها اغلب به صورت قطراتی در دسترس هستند. گل های این گروه، باز و منظم هستند. رنگ آن ها سبز متمایل به سفید است. گل های هویج، انگور و فرفیون از همین گروه محسوب می شوند.

دسته دوم

گل هایی که شهد آن ها به شکل نیمه پنهان درون گل است. شهد این گل ها توسط عده زیادی پرچم، کرک و یا گلبرگ پوشیده شده است و دسترسی به این گیاهان پیچیده است. این گل ها معمولا در روز های آفتابی باز می شوند. رنگ آن ها معمولاٌ سفید، زرد و یا صورتی است. درختان میوه دار، توت فرنگی، انواع تمشک و اکثر گیاهان خانواده چلیپائیان جزو این گروه به شمار می آیند.

ترشح گرده گل چگونه صورت می گیرد؟

دسته سوم

گروه دیگر گل هایی شمرده می شوند که شهد آنها به خوبی مخفی بوده و اندام های زایا در معرض برخورد با گرده افشان ها هستند، در این گیاهان، شهد گل در درون یک حفره قرار گرفته و یا توسط یک دسته کرک انبوه و یا به طریق دیگری کاملا پنهان شده است. جام گل آنها دارای لوله نامنظم و غیر متقارن است. این گیاهان معمولا دارای گل های زیبا و جذابی به رنگ های سفید، قرمز، آبی و بنفش هستند. گیاهانی مانند پیاز و بعضی از انواع تمشک ها و پرتقال در این گروه قرار دارند.

آخرین گروه

شامل گل هایی است که شهد آنها به طور کامل مخفی شده  است. در این گل ها، گلبرگ ها به صورت دانه های کوچک با زبانه نسبتاٌ بزرگ قرار گرفته اند و مدخل لوله مذکور نیز به وسیله کلاله و دسته جات پرچم مسدود است. این گل ها دارای دانه گرده فراوان، درشت و جسبناک هستند که  در دو گروه رنگی سفید و زرد، قرمز و آبی، گیاهانی قابل مشاهده هستند. آفتابگردان در این گروه جا گرفته است.

ارسال دیدگاه